Normal Özge {Özgeler ikiye ayrılır: Didem’in annesi ve normal }, dün bizdeydi. Can arkadaşımla can kızım birbirlerini çok özlemişler. Ne mi yaptılar? Oturdular film izlediler… Filmin adı “AMELİE”::

Bir süredir denizin bazı cdlerini bulamıyordum. Bu sefer cdsini bulmam için başıma fazlaca ekşiyince; özgenin varlığından yararlanıp koyuldum aramaya, orayı burayı deşmeye… yok… Bir de ortalıkta durup her seferinde tepemin taslarını attırsalarda elime almadığım bir takım cdler vardı, üzerine tembellikten bir hiç yazılmamış bu cdleri tek tek playera koyup içlerinde ne olduğuna bakmaya başlamıştım ki  aradığım “karamela sepeti” adlı çocuk şarkıları cdsini buldum…  bir cd daha buldum: kötü kopyalanmış bir “Amelie” cdsi. Sevgiliyle bayılırız Amelieye. defalarca izlemişizdir. Minik Amelie ye de hayranızdır. Denizöncesi izlediğimiz  her seferde minik Amelie ye  bakıp ondan bir tane de bizim olmasını bir yerlere duyurmaya çalışırcasına istemişizdir…  Dün normal özge ile amelie– pardon Deniz, filmi izlerlerken  farkettik ki; olmuş… evet evet olmuş… bizim bir Amelie miz olmuş…

Denizkuzum benim;

 Varlığın hayatımı öyle bir değiştirdi ki. Ben seninle adeta büyüdüm. Bu büyük halimden çok memnunum. Sana sahip olmak bana kendimi çok iyi hissetiriyor. Seninle yaşarken çok şey öğrendim, en çok da sahip olduklarım için şükretmeyi öğrendim… Seni herşeyden çok seviyorum.

{seni seviyorum}
…
{seni seviyorum}

Başak.

Bu sabah bir sesle uyandım… yatağımdan kalkmadım… daha doğrusu şaşkınlıktan yatakaldım sadece dinledim… ses mutlu bir ses… şarkı söylüyor… konuşuyor, anlatıyor… belli ki kucağında peluşlardan biri var. …

Dayanamayıp dakikalar sonra kalkıp ne yapıyor diye bakıyorum??

Benim kızım uyanmış, annesine çemkirmemiş, yatağından kalkmış, çişini yapmak üzere küçük tuvaletine girmiş klozetinden sarkan minik çıplak ayakları gözüküyor, vakit geçiriyor orada, keyif yapıyor… ah ne keyifli bir durum anlatamam. Ben de yatağıma dönüyorum, gerinmek üzere…

jöle yaptık…
Daha doğrusu Deniz yaptı. Uzun süredir dolapta paketi görüp yapmak istiyordu. Bir türlü fırsat bulup yaptıramıyordum.
Bugün karar verdim;
onu mutlu etmeyi, birlikte aktivite yapmayı çok istedim…
Hazırlıkları yaptım, okul dönüşü koydum önüne…
Çok mutlu oldu, gitti geldi dolabı açtı donmuş mu diye baktı… Yemek için heyecanlandı. Ama bekledi…
Ben de onun bu halini görüp iyi ki yaptık, daha sık yapmalıyız böyle aktiviteleri diye düşündüm… Keşke daha çok yapabilsem, daha çok mutlu edebilsem onu.

D: Anneee! Elleyim patlamış…
B: !??! Efendim canım
D: Elleyim patlamış diyoyum. Kyem süyüyoyum..
B: hımm. Ellerin çatlamışşş… Sür şekerim sür.

“Kırmızı başlıklı kız” filmini ailecek izliyoruz.

Şöyle söyliyeyim:

Ailecek film izliyoruz. İzleyebiliyoruz. Tabii onun istediği filmleri.

Büyüdüğünde bu hoşuna gitmeyecek ama evet doğru… Gün itibariyle “evde”  tabağını bitrebilme konsantrasyonunu ilk defa göstermiş durumdasın. Bu da bir “seni sana şikayet” yazısı. Ama söylemeden geçmeyeceğim seni deliler gibi de seviyorum.

PS: Tabakta sosisli makarna vardı.

kimbilir ne söylüyorsun adama… heidiyi mi anlatıyorsun, clarayı mı? yoksa dün seyrettiğin shreki mi?.. ya da ingilizce renkleri veya sayıları mı?… belki de seni seviyorum diyorsundur amcaya?? hep söyleyecek birşeyin var aşkım…

Her gece yatma faslımız var,  şöyle ya da türevi şekilde devam eder:

“”annecim süt
“”peki canım
{mutfağa gidilir, süt ısıtılır, ısısı ayarlanır, odaya dönülür}
“”sıcaaak! ya da soğuuuk!
{pıt pıt mutfağa gidilir, istediği yapılmaya çalışılır, pıt pıt pıt dönülür}
“”çikolatalııı! ya da çikolatasıııız!
{pat pat pat mutfağa gidilir, istediği yapılmaya çalışılır, pat pat pat dönülür}
“”ama çikolatasını karıştırmışsıııın!
{güm güm güm mutfağa gidilir, istediği yapılmaya çalışılır, sevgiliyle gözgöze gelinir, sakin ol dopingi alınır, hüüüüp koca bir nefes,  pat pat pat dönülür}
“”al bakalım
“”annecim seni çok seviyoruuuum!
“”ah canııım ben de seni {yelkenler fora}
“” …bitti. anne bi daha
{pat pat pat mutfağa gidilir, istediği yapılmaya çalışılır, pat pat pat dönülür}
“”al bakalım
“”… bitti…anne karnım ağrıyor kakam gelmiş olabilir. annecim seni çok seviyoruuuum!
{pat pat pat tuvalete gidilir, istediği yaptırılmaya çalışılır, yapılamaz çünkü kaka yoktur, yatağa dönülür, sinirlerin yıpranma katsayısı çok zorlanmıştır}
“”anne sıkıldım…
“”hıyyaaaayt! ……………… {annenin kafasında ninjalar uçuşur}

Bugün öğretmeniyle konuşmaya gittik. Çaresizlikten… Öyle bir parmağında oynatıyor ki, sahip olduğumuz zeka bunu anlamamıza yettiği için oynatılmak fikri insanı bir süre sonra oldukça rahatsız etmeye başlıyor… Neyse biz olanları akılda tutulabilenler nispetinde anlattık. Jülide hanım çok sakin bir şekilde bunların çok normal olduğunu, çocuğun da çok normal olduğunu, okulda böyle olmadığını, yani sorunun bizden kaynaklandığını anlattı. Tabi daha detaylı ve anlayabileceğimiz şekilde. Ha bu arada bizim miniko biraz baskın  bir karakter olduğu için başetmenin ancak bizim daha güçlü davranarak mümkün olabileceğini de anlattı. Sonuç olarak artık gece yatma faslı şöyle oluyor:

“”annecim süt
“”peki canım
{mutfağa gidilir, süt ısıtılır, ısısı ayarlanır, odaya dönülür}
“”sıcaaak! ya da soğuuuk!
“”denizcim sütü senin içebileceğin gibi hazırladım, istemiyorsan içmeyebilirsin.
“”büüüü… lık lık lık… annecim seni çok seviyorum. bana kızdın mı?
“”canım aşkım ben de seni çok seviyorum, kızmadım neden kızayım {içses: oh be dünya varmış, yola gel şöyle}
.
.
.
.

Vallahi Jülide hanımla konuşmak çok iyi geldi. Bizi kendimize getirdi. Artık kesin olarak olabilecekler ve olamayacaklar var. Olabilecekler de sadece iki seçenek…