güneşli cumartesi:

D:Anneee bugün ne?
B:Cumartesi tatlım
D:Annee bugün okula gidicek miyiiiim?
B:Hayır canım…
D:Bugün hava güneşli, parka gidelim.

Uzuuun bir aradan sonra kaçırmadık bugünü… giyindiğimiz gibi soluğu parkta aldık. Ben de özlemişim kızımı parka götürmeyi. Doya doya oynadı parkta {yorgunluktan, uykudan, ve açlıktan zıbıtana kadar}… Hiç karışmadım. Sanki parkta oynamayı özleyen benmişim gibi… İzledim onun mutluluğunu, ordan oraya koşuşunu, hiç karışmadım bulduğu oyuncaklarla oynadığında, hatta diğer çocukların ellerinden aldığında… Bir şekilde hallettiler, hiç problem olmadı.
En son parkı bıraktığımızda bu kadar eğlenmiyordu parkta. Kumlarla oynadı uzun uzun, kovamız küreğimiz yoktu, bulduklarıyla yetindi, elimizdeki pet şişeyle oynadı, çok hoşuna gitti içini doldurmak {geçen seneden farklı şekilde oynadı, oynamayı öğrenmiş}… Çok güzel bir cumartesi oldu, sevdik bu güneşli cumartesiyi, kaçırmadığımız için mutlu olduk…