Normal Özge {Özgeler ikiye ayrılır: Didem’in annesi ve normal }, dün bizdeydi. Can arkadaşımla can kızım birbirlerini çok özlemişler. Ne mi yaptılar? Oturdular film izlediler… Filmin adı “AMELİE”::
Bir süredir denizin bazı cdlerini bulamıyordum. Bu sefer cdsini bulmam için başıma fazlaca ekşiyince; özgenin varlığından yararlanıp koyuldum aramaya, orayı burayı deşmeye… yok… Bir de ortalıkta durup her seferinde tepemin taslarını attırsalarda elime almadığım bir takım cdler vardı, üzerine tembellikten bir hiç yazılmamış bu cdleri tek tek playera koyup içlerinde ne olduğuna bakmaya başlamıştım ki aradığım “karamela sepeti” adlı çocuk şarkıları cdsini buldum… bir cd daha buldum: kötü kopyalanmış bir “Amelie” cdsi. Sevgiliyle bayılırız Amelieye. defalarca izlemişizdir. Minik Amelie ye de hayranızdır. Denizöncesi izlediğimiz her seferde minik Amelie ye bakıp ondan bir tane de bizim olmasını bir yerlere duyurmaya çalışırcasına istemişizdir… Dün normal özge ile amelie– pardon Deniz, filmi izlerlerken farkettik ki; olmuş… evet evet olmuş… bizim bir Amelie miz olmuş…
