Bebekliğinden beri yaşadığımız arabaya binme kabusları yavaş yavaş Denizkızımın araba tutmasıyla başetmeyi öğrenmesiyle azalıyor sanki. Eskisi gibi arabaya binerken yaşadığımız kokuyooo, binmiiicem naraları bu aralar yok. Dahası arabaya bindiğimizde de bir sessizlik hakim olabiliyor zaman zaman. Hemen kendisini uyutmaya çalışıyor. Çok büyük bir aşama. Çünkü bu iş böyle… Araba tutuyorsa, konuşmayacaksın, sağına soluna bakmayacaksın, uyuyacaksın! Deniz bu kendisi için çok zor durumu başarıyor galiba. Öğreniyor…