Bu zamana kadar ne parmak boyası ne de suluboyaya sulanmıştık. Çünkü malum bu gibi faaliyetler miniklere yalnız yaptırılırsa onlar için çok daha eğlenceli olabileceği için annelerle birlikte yapılması gereken faaliyetler. Niyet ettiğim zamanlarda kafamın sol köşesinde beliren şeytancığım sürekli suluboya isteyen denizkızım kılığına bürünürdü, ben de her seferinde yaptırmaktan vazgeçerdim. Ama bu sefer sağ tarafımdaki meleğim çok güzel bir denizkızım kılığına bürününce, tanıştırmak istedim onları. Çok seveceğini biliyordum, öyle de oldu. Parmak boyasını daha da çok seveceğine eminim…
0 Response to “Suluboyayla sulu dakikalar…”