Bu aralar elmoyu değil de bebekliğini izlemek için günde bilmem kaçıncı kereler videoyu açtırıyor. Ve Ayşegülün “bisiklet kazası” kitabı en favori kitabı. Doktorların resimlerinin olduğu sayfayı defalarca anlattırıyor. Ambulans sesine inanılmaz duyarlı. Kitap hala okuyamıyoruz. Konsantre olamıyor hemen bölüp birşeyler soruyor, konuyu değiştirme konusunda çok iyi. Ben ona kızarken bana öyle birşey söylüyor ki “ee havalar da bu aralar ne kötü değil mi?..” edasında ve kel alakalığında. Olumsuz -me -ma lı kelimeleri çok kullanıyor, hatta sırf öyle konuşuyor.
Anne nereye gidiyon?
Mutfağa, yemek yicem.
Yemeeee
Ama acıktım.
Acıkmaaa
!…… peki……
Anne napıyon?
Oyuncaklarını topluyorum.
Toplamaaaaa
Peki toplamıyım (diyip topluyorum tabiiiki)… Deniz parka gidelim mi????
Gitmiyeliiiim……(surat değişir!?!)
İstemiyo musun?
İstiyom. :)
(bu arada bu istiyom gidiyon yapıyom fiilleri yazım hatası değil, denizkızım gerçekten de böyle konuşuyor)
