Artık Denizkızımla geçen diyalogları daha çok yazarım diye düşünüyorum. Çünkü konuşmalarımız uzun süredir karşıklıklı iki insan konuşması olarak gerçekleşiyor. Ayrıca da komik oluyor. Tabii kelimelerin birçoğu denizce çıkıyor hala. Yutuyta (yumurta), çutuyta (çukulata), kolona (kolonya)… aklıma gelince ekliyeyim.
Bu da sabah gerçekleşen bir konuşma:
Denizkızı: Baba aç!
Denizbabası: Olmaz tatlım krem sürekli sürülmez öyle.
güp güp güp güp, denizkızı koşarak yan odadaki denizanasının yanına gelir
Denizkızı: Anne aç! Baba izin verdi.
(!!!!)
Denizbabası: …Yalaaan! Yalan söylüyor başak, yaz bunu deftere.
güp güp güp güp koşarak kalem kağıda giden denizkızı bağırır,
Denizkızı: ben. ben. Ben yazıcam.
0 Response to “diyaloglar…”