Bugün 2008 in 16. günü hala hastayım. Çok sıkıldım çooook. Evden dışarı çıkmayınca insan daha bir hasta oluyor. Gerçi, çıkınca da oluyor… Denizkızım neyseki atlattı mikropsal durumları ama o da evde kalmaktan ötürü ruhsal bir takım buhranlar geçirmekte. Yani bizdeki haberler çok sıkıcı bu aralar. Ben de bizden çok sıkıldım.
Aslında Denizkızım hızla büyüyor ve uzun bir süre gelişmeleri ıskaladım, anlatamadım. Mesela renkleri tamamen tanıdığını artık biliyorum. Sayı saydığını görmedim ama iki tane nesnenin iki tane üç tanenin de üç tane olduğunu söylüyor. Bunların dışında aklıma gelen; İnanılmaz israrcı bir kişilik kendileri. Konuyu değiştirmeden kurtulamıyoruz o istenilen durumdan. Örnek bana ilaç verilmesi. Aklına geldiğinde gidip bana ilaç getiriyor ve al diyor. Kızım, canım yeni aldım daha sonra alıcam diyerek başlayan konuşmamız benim deniz.. hayır… almıcam…. istediğin kadar israr eeeet naraları altında koşarak ordan uzaklaşmamla bitiyor. E bazen akıl edip ve becerip konuyu değiştirebiliyorum o zaman daha kolay ve yaşanılır oluyor hadise aslında. Ama bu aralar enerjim yok işte.
denizkızımın eve gelmesi için babasına yaptığı telefon tacizinden kendilerini kurtarabilmek için memesini ağzına sokmak suretiyle yapılan susturma çabası
