Keşke hiç yapılması gereken işlerim olmasa, yemek yapmak zorunda olmasam, evi toplamak zorunda olmasam, çamaşır bulaşıkla uğraşmasam, bunları yaparken aklım okuyamadığım kitaplarda, bakamadığım dergilerde, gezinemediğim internette olmasa ve hep sınırsız bir enerjim olsa ve durmadan seninle oynasam…
Denizkızım denizanasını kaşıklıyor. Yiyen memnun yenen memnun!…
Denizkızımı Denizdayısına götürüyoruz. Minsk’e…
Heheh. Birlikte elektrik süpürgesi olayına giriyoruz artık. Ben kendi makinemi çalıştırıyorum, o da doğumgününde Aslı-Erkan-Denizciğimin hediye ettiği kendi makinesini çalıştırıyor. Yalnız takıldığım bir nokta var. Bu makinenin toz kutusu bile var da biraz düşük Wattlı. Biraz daha yüksek Wattlı olsaymış… İyiymiş… İşe de yarardı.
Büyüdüğünü görmek çok güzel. Onunla konuşmak, anladığını görmek, cevap vermesini beklemek, sorusuna cevap vermek, en basit şeyleri öğretirken gözlerinin anlamaya çalışan manasını görmek…. mek mek mek… Çok güzel.
Her sabah denizbabası ve denizkızım elele tutuşup ekmek almaya gidiyorlar. Çok komikler. Bir de sohbet ediyorlar giderken, daha da komik. … Büyüdüğünü görmek çok güzel… Onları izlemek çok güzel…
Miniğimin ilk vesikalık resmi. Foto Başak imzalı. Dünyanın en pratik insanı Denizbabası Belarus Başkonsolosluğuna vize için başvurduğunda istenilen vesikalık foto için blogdan aldığı uygun resmi vesikalık haline getirmiş. Çok şeker olmuş. Tabiiki bu minik vesikalık denizanasının cüzdanındaki yerini de almış… Başköşeyi
Güneeeeş, elma dersem çık armut dersem çıkma! Elma… Elma, Elma, Elma. Azıcık yüzünü gösterdi mi hiç kaçırmıyoruz, atıyoruz kendimizi parka. Ama biz gidene kadar kayboluyor bile. Olsun bu kadarına da şükür…
Denizkızımın bugüne kadar gördüğüm kendi boyundaki tek arkadaşı Didemciğimdi. Ondan sonra bir daha olmadı. Herhalde kafaları aynı muzurlukta çalıştığı içindi. Neyse diğer tüm arkadaşları işte bu boylarda. Yani benim arkadaşlarım! Çok eğleniyor onlarla.
Nilciğimin evi. Cumartesi kahvaltıları -II-
Bugün Denizkızımı 2. yaş doktor kontrolü için doktora götürdük. önceden hazırlamam rağmen canım kızım çıkarılabilecek her türlü zorluğu çıkardı bize. Üzüldük. Çünkü bugüne kadar hiç yapmamıştı. Galiba büyüdü. Büyüyünce herşey de iyiye gitmiyor belki de… Boyumuz 85, Kilomuz 11.4. sağlıkla ilgili hiçbir problemimiz yok allaha şükür. Boyumuz ortalama değerde. Kilomuz ortalamadan az. (Ortalama değer: boy […]
Parkta yapamadığın bir bu kalmıştı onu da yaptın. Artık seni banklardan seyredip, dergimi karıştırabileceğim günler geldi yaşasın.!..
Son Yorumlar