Korku dönemi? Ama daha erken değil mi? Hiç bahsetmek istemiyorum ama bu aralar denizkızım karanlık oldu mu korkuyor. Büyük değişimler yaşıyoruz. Hayvanlardan da aşırı derecede korkuyor. Kediden, köpekten, kuştan, miyamdan bile… Parkta ahbap olduğumuz sokak köpeklerinin yanına çok yaklaşmasını önlemek için onları rahatsız etmeyelim diyerek yanından zorla çektiğim denizkızım şimdi onları uzaktan görür görmez bacaklarıma yapışıp hızla tepeme tırmanma çabasına giriyor. Evde ise durumlar akşam olduğunda en az bunun kadar vahim. Bazı oymalı kakmalı mobilyaları surata benzetip, “abi abi” diyerek korkuyor. Geçeceğini biliyorum ama kısa sürsün ne olur. Akşamları çekilmez oldu. Uyumuyorda…
0 Response to “Korku dönemi…”