İğneada’da dört hatun kişi…

Teyzem (annanne), elif (eyf), denizanası, denizkızı olarak dört hatun kişi, İğneada’da bir hafta tatil yaptık.  Güzeeeel bir hafta geçirdik… Benim için  ormanın sessizliği içinden yükselen karadeniz dalgalarının “döverim de severim de” sesi ve bu birlikteliğin hissettirdiği hafif iç ürpertisi; yeşilin, toprağın ve köyün kokusu; ineklerin mooosu; yol kenarlarında dayanılamayıp yenen böğürtlenlerin tozlu ekşimtırak tadı; miniğim için koparılan elmadan alınan tek bir ısırığın götürdüğü çocukluk anıları ve  ne yazık ki… İstanbul özlemi; Denizkızı için ise  hiç sahip olmadığı kadar özgürlük ve peşinde pervane olan abiler, ablalar, ananeler ve dedeler vardı. İkimiz için de mutluluk vardı…